Rezerwat „Sosny Taborskie”

Rezerwat leśny o pow. 75,85 ha utworzony w 1957 r. w celu zachowania ekotypu sosny taborskiej dla celów leśnictwa doświadczalnego i praktycznego. Na obszarze rezerwatu rosną sosny w wieku 200-250 lat z domieszką buka, dębu szypułkowatego, grabu, lipy drobnolistnej i brzozy brodawkowatej. Pierśnica najstarszych sosen dochodzi do 1 m, a wysokość 30-40 m. W przeszłości sosny taborskie były znane na zachodzie Europy jako sosny masztowe używane na maszty okrętowe przy budowie statków morskich.

Przez teren rezerwatu wiedzie ścieżka ekologiczna. Umieszczono na niej  drewniane tablice z bardzo ciekawymi informacjami. W rezerwacie można np. obejrzeć przekrój pnia sosny taborskiej ze słojami ułożonymi tak gęsto, że na centymetrze średnicy mieści się ich aż pięć. Zaznaczone na pniu daty (lata: 1870, 1900,1914, 1939, 1981) pozwalają zaobserwować, jak wolno powiększała się grubość drzewa. Właśnie dzięki temu, a także z powodu braku sęków, drewno sosen taborskich ma tak doskonałą wytrzymałość. W 1900 roku, na światowej wystawie w Paryżu, sośnie taborskiej prezentowanej pod nazwą „bois du Tabre”, nadano miano najlepszego sosnowego surowca świata.

Do ścieżki wiodącej przez rezerwat „Sosny Taborskie” można dojechać z Łukty drogą nr 530. Trasa spacerowa ma długość 1400 metrów. Umieszczono na niej 14 tablic informacyjnych i strzałki pokazujące kierunek wędrówki. Przy wejściu do rezerwatu znajduje się parking dla samochodów.